Ponownie zebraliśmy się na nabożeństwach powieczerza, jutrzni i Boskiej Liturgii święta Narodzenia Chrystusa, by w ten sposób spełniać słowa radosnego świątecznego pozdrowienia: „Chrystus się rodzi!” – „Wysławiajcie Go!” Nasze świętowanie rozpoczęliśmy o 22:00, a Boska Liturgia dobiegła końca ok. 1:30. Większość obecnych w pełni uczestniczyła w tym szczególnym świątecznym nabożeństwie przystępując do misterium Eucharystii. Niektórym, niestety, nie dane było wytrwać do końca i z jakichś powodów opuścili nas tuż po jutrzni. Na zakończenie wspólnie zakolędowaliśmy i wszyscy kolędnicy tradycyjnie już zostali obdarowani podarunkami od Wojciecha, przyjaciela naszej cerkiewnej rodziny, który mieszka w Niemczech i wraz ze swoją rodziną z Białegostoku hojnie wspiera również nasze remontowe działania, za co bardzo im dziękujemy. Wspólne świętowanie upiększył jak zwykle śpiew naszego chóru pod wprawną dyrekcją lektora Pawła Iwaniuka. To właśnie lektor Paweł w ramach seminaryjnych zajęć praktycznych wygłosił świąteczne kazanie, w którym gruntownie wyjaśnił znaczenie święta Narodzenia Chrystusa w życiu chrześcijan. Do zasłużonych podziękowań za prowadzenie chóru i kazanie dołączyć też trzeba wyrazy wdzięczności za ofiarowaną naszej cerkwi świąteczną szarfę do Ewangeliarza. Słowa podziękowań i podziwu kierujemy również do Pana Jana, który samodzielnie odśnieżył długi ciąg schodów prowadzących do cerkwi.
Po trzech dniach świętowania wchodzimy w okres „świętych dni”, który zwieńczy święto Chrztu Pańskiego. Ten szczególny okres pojawił się w cerkiewnym kalendarzu w IV wieku, gdy obchodzone dotychczas 6 stycznia święto Objawienia Bożego (gr. Teofanii), obejmujące jednoczesne wspomnienie Narodzin i Chrztu Jezusa Chrystusa, zostało „rozdzielone” na dwa odrębne święta. Wspomnienie Narodzin Chrystusa zostało wówczas przeniesione na 25 grudnia, aby przeciwstawić je pogańskiemu świętowaniu bóstwa Słońca podczas zimowego przesilenia. To m.in. dlatego w troparionie święta śpiewamy/słyszymy: „Narodzenie Twoje, Chryste Boże, zajaśniało światu światłością poznana, w niej bowiem służący gwiazdom, przez gwiazdę zostali nauczeni kłaniać się Tobie, Słońcu Prawdy”.
W te święte dni pielęgnujmy zatem radość Objawienia Bożego w naszym domowym zaciszu, a błogosławieństwo Nowonarodzonego Chrystusa – świąteczna rodzinna radość, spokój i zdrowie – niech pozostaną z nami przez cały nowy rok!
o. Włodzimierz,
kustosz cerkwi św. Marii Magdaleny
Zdjęcia: matuszka Tatiana Misijuk, Daria Kasperuk, Marek Czech i lektor Paweł Iwaniuk
